จากวันนี้นับไปอีก 2 วันก็เป็น วันครูโลก ซึ่งตรงกับวันที่ 5 ตุลาคมของทุกปี โดยองค์การยูเนสโกได้กำหนดวันนี้ให้เป็นวันสำคัญอีก 1 วัน ซึ่งก็หมายความว่าทั่วโลกต่างให้ความสำคัญกับผู้ที่มีวิชาชีพครู
       
       ความสำคัญของครูดูยิ่งใหญ่มากทีเดียว หากแต่ครูไทยนั้นยังดูกระจ้อยร่อยมาก แม้เราจะมีวันครู มีพิธีไหว้ครู ทว่า ก็เป็นเพียงสัญลักษณ์แค่นั้น
       
       ชีวิตครูดูจะเป็นชีวิตที่แร้นแค้น สังคมมักคาดหวังต่ออาชีพครูสูงมาก แต่การให้เกียรติหรือสนับสนุนครูนั้นดูจะยังไม่เต็มที่มากนัก แม้แต่คนที่จะเข้าสู่เส้นทางอาชีพครูก็ยังมีอุปสรรคต่างๆ มากมาย เริ่มตั้งแต่ จากการที่รัฐบาลอยากปฏิรูปครู จึงคิดรูปแบบ โครงสร้างการผลิตครูแบบนั้นแบบนี้ขึ้นมา เพื่อจะให้ได้ครูดี ครูเก่ง รักในเส้นทางการเป็นครูเข้าสู่ระบบการศึกษาไทย แต่ผลสุดท้ายทุกอย่างก็ยังมืดมน
       
       กระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) เองก็ไม่ชัดเจน คนที่ดูแลการผลิตครูแนวใหม่ หรือหลายๆ คนคุ้นหูในชื่อของ “ครูพันธุ์ใหม่- ครู 5 ปี” ก็ให้แนวทางในการดำเนินการต่อไม่ได้ เส้นทางการผลิตครูเกิดการสะดุดอีกครั้ง
       หรือแม้แต่ปัญหาครูที่เกี่ยวกับหนี้สินล้นพ้นตัว ไม่ว่าจะเป็นการกู้นอกระบบ ในระบบ การกู้ไปใช้ส่วนตัวหรือกู้มาเพื่อพัฒนาโรงเรียนให้เป็นโรงเรียนในฝัน ตามที่ศธ.มุ่งมั่นปรารถนา จนทำให้ครูเกิดความเครียด มีบางคนเจ้าหนี้มาติดตามหนี้ไม่มีเงินจ่าย ตัดสินใจลาปัญหาด้วยการ “ฆ่าตัวตาย”
       นี่หรือ ? ชีวิตครูผู้ได้รับการยกย่องจากสังคม ดูแล้วช่างเป็นชีวิตที่น่าเห็นใจเป็นอย่างมาก
       
       อย่างไรก็ตาม ตัวอย่างข้างต้นเป็นเพียงตัวอย่างที่สะท้อนวิกฤตการณ์เส้นทางครูไทยเพียงบางแง่มุมเท่านั้น และยังมีอีกหลายแง่มุมมาก หากวันนี้ทุกคนตระหนักเห็นความสำคัญของครูอย่างแท้จริง ต้องช่วยกันยกระดับมาตรฐานครูไทยขึ้นมาให้ได้ และตัวครูเองก็ต้องยอมรับว่า... ตัวเองต้องปรับตัวเพื่อให้เกิดการพัฒนา
       
       ครูไทยในวันนี้ ต้องรู้เท่าทันและยอมรับการเปลี่ยนแปลง ครูต้องรู้เท่าทันและเปลี่ยนแปลงตามกระแสโลกที่เปลี่ยน ติดตามข่าวสาร การเมือง เศรษฐกิจ ต้องกระตือรือร้น ใฝ่รู้ศึกษาค้นคว้า อ่านหนังสือ เข้ารับการอบรมสัมมนาติดตามข่าวสารทุกรูปแบบ และต้องฝึกนักเรียนให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงในระบบโลก ความรู้สมัยใหม่ ครูควรสอนให้นักเรียนรู้จักหาความรู้ด้วยตัวเอง เพราะครูไม่สามารถตามไปสอนได้ทุกที่ ครูต้องรู้จักค้นหาความรู้ที่เป็นปัจจุบันและสอนสิ่งที่เป็นปัจจุบัน และคิดถึงแนวโน้มในอนาคตด้วย
       
       ครูสมัยนี้ต้องให้นักเรียนอ่านภาษาอังกฤษให้ออกให้ได้ เริ่มด้วยการอ่าน อย่าเน้นไวยากรณ์มากนัก ครูต้องอ่านข้อมูลคอมพิวเตอร์ให้เป็น ตำราความรู้จะมาในรูปของการสืบค้นข้อมูล คอมพิวเตอร์เป็นแหล่งข้อมูลที่ดีมากในการใช้ค้นคว้าวิจัย
       
       ครูต้องพึงระลึกอยู่เสมอว่ากระบวนการเรียนการสอนที่จะนำไปสู่การจุดประกายความใฝ่รู้ ต้องคำนึงว่า การสอนควรสอนคน ไม่ใช่สอนแต่หนังสือ สอนคนนั้นมีชีวิตจิตใจ เลือดเนื้อ วิญญาณ แต่หนังสือไม่มีชีวิตจิตใจ ควรสอนผู้เรียนให้สนุกสนานกับบทเรียนมากกว่าเบื่อหน่าย สอนเป็นธรรมชาติ ให้ได้เนื้อหาสาระ โดยผสมผสานสิ่งที่ใช้ในชีวิตประจำวันกับสิ่งที่เรียนให้เป็นเรื่องเดียวกัน
       
       ต้องสอนให้ผู้เรียน “เข้าใจ” ในสิ่งที่เรียนมากกว่าเน้น “ท่องจำ” เพราะความเข้าใจของผู้เรียนทำให้สามารถจดจำได้แม่นยำและระลึกได้เสมอเมื่อต้องการใช้ ต้องสอนให้บทเรียนมีความหมาย ความสำคัญต่อชีวิตของผู้เรียน สอนให้เป็นความสัมพันธ์ ความสำคัญของสิ่งที่เรียนกับสิ่งที่จะใช้ในชีวิตเป็นสิ่งเดียวกัน
       
       สิ่งสำคัญ ครูต้องสอนให้ผู้เรียนลงมือกระทำโดยเน้นการปฏิบัติจริงให้ได้ ไม่ใช่เป็นการเรียนที่เน้นสิ่งเดิมๆ ดังนี้
       
       “เรียนรู้มากกว่าเรียนทำ เรียนจดจำมากกว่าเรียนจัดการ เรียนรับมากกว่าเรียนให้ เรียนใช้มากกว่าเรียนผลิต”
       
       ครูต้องรู้จักใช้เทคนิคการสอนอย่างสร้างสรรค์ หรือสอนให้ผู้เรียนเกิดจินตนาการจากความคิดของตนเอง กล้าคิดสิ่งแปลกใหม่ และเป็นประโยชน์ ซึ่งไอน์สไตน์ได้ให้ความสำคัญของจินตนาการว่า “Imagination is more important than knowledge”
       
       ทั้งหมดนี้ เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งที่พอจะทำให้ครูไทยมีกำลังใจและพร้อมจะทำหน้าที่ตัวเองให้ดีต่อไป ใครที่ต้องได้รับการพัฒนาก็อย่าเพิ่งท้อแท้สิ้นหวัง ส่วนใครที่ดีอยู่แล้วก็ขอให้ดีต่อไป “ขอเป็นกำลังใจให้ครูไทยทุกคน”