แมลงกินได้......สร้างความฮือฮากันไปพักหนึ่ง...เมื่อ สมาคมกีฏและสัตววิทยาฯ ร่วมกับ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดนิทรรศการ โดยมี กรมวิชาการเกษตร และ กรมป่าไม้ ช่วยออกแรงหนุนอีกทางหนึ่ง...โดยนำเสนองานของ นางลีลา กญิกนันท์ นักวิชาการ 8ว

วันนี้ขอจับเอาเฉพาะ “จิ้งหรีด” แมลงที่พบได้ทั่วไปตามแหล่งธรรมชาติ และที่ตั้งฟาร์มเลี้ยงจนกระทั่งเลิกท่าล่าถอยไป.....เนื่องจากเปิบกันไม่หวาดไม่ไหว

การปิดมิติใหม่ให้กับแมลงตัวนี้ เนื่องจากในช่วงเวลาที่มีน้ำค้างตกลงมา... เรามักได้ยินเสียงอันไพเราะจนกระทั่งเจ้าลาโง่ยอมตาย ซึ่งเกิดจาก จิ้งหรีดตัวผู้ ใช้ปีกคู่หน้าที่ย่นและมีหนามนั้นเสียดสีกันเพื่อเพรียกหาตัวเมีย...

...หากตัวใดมีฝีมือทำให้เสียงไพเราะมากกว่าใคร...นั่นก็ทำให้ตัวเมียหลงใหล....บินมาให้ป้าบในที่สุด!!!

...พฤติกรรมสืบสายสัมพันธ์...ตัวเมียจะขึ้นคร่อมบนหลังของตัวผู้ แล้วสอดเข็มใช้วาง ไข่ไปที่อวัยวะเพศผู้เพื่อรับน้ำเชื้อ...โดยที่ตัว ผู้หนึ่งตัวอาจจะมีตัวเมียหลายตัวเข้ามาผสมพันธุ์ด้วย...

เมื่อตัวเมียรับน้ำเชื้อจากตัวผู้แล้วจะไปวางไข่ตามรอยแยกของดิน หรือตามรูดิน...หรือที่ซึ่งปลอดภัย แม่พันธุ์ 1 ตัวจะวางไข่ได้ถึง 1,000 ฟอง ประมาณ 7 วันจะฟักออกมาเป็นตัว ช่วงแรกยังไม่มีปีกแต่มีตุ่มปีกเท่านั้น แล้วจะงอกในช่วงต่อมา.... การเพาะเลี้ยงจิ้งหรีดทำกันไม่ยากนัก

ฟาร์มจิ้งหรีด...จึงเป็นที่สนใจแก่นักเลี้ยงทั้งหลาย ที่จะประกอบการได้ในหลายจุดประสงค์คือ เลี้ยงเพื่อฟังเสียง (แข่งขันกันได้ดั่งนกเขา) เลี้ยงเพื่อต่อสู้ (นำมากัดกันเดิมพันได้ดั่งฟุตบอล) เลี้ยงเพื่อเป็นอาหารสัตว์อาหารปลา ก็ยังไหว...หรือเลี้ยงเพื่อให้เข้าปากเข้าท้องมนุษย์ ดั่งเช่นในอดีตก็ไม่เลว

เพราะ...เมื่อนำไปทอด, คั่ว, แกง, ห่อหมก หรือ ยำ....รสชาติอร่อยเป็นที่ซู้ด..ด.ด.ด..!!!