นักวิทยาศาสตร์ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ศึกษาวิธีจำทางกลับรังของมดมาใช้ฝึกหุ่นยนต์ให้กลับบ้านได้เอง โดยเวลาที่มดออกไปหาอาหารแต่ละครั้ง มันจะจดจำตำแหน่งสำคัญไว้แล้วกลับมารังแล้วเริ่มต้นเดินใหม่เป็นระยะๆ วนเวียนอยู่อย่างนี้เพื่อไม่ให้หลงทางกลับบ้าน

แมลงหลายชนิดใช้วิธีเดินกลับไปกลับมาระหว่างรังกับแหล่งอาหารหลายครั้ง เพื่อไม่ให้หลงทางกลับบ้าน แต่ถ้าเส้นทางเดินไปแหล่งอาหารเหมือนกับเส้นทางที่มันออกเดินทางอาจทำให้เกิดสบสนได้เหมือนกัน แมลงแต่ละจำพวกจึงมีวิธีแก้ปัญหาดังกล่าวแตกต่างกันไป

ยกตัวอย่างผึ้งจะใช้ดวงอาทิตย์เป็นเสมือนเข็มทิศนำทาง แต่มดจะใช้วิธีจดจำตำแหน่งสำคัญระหว่างทางเป็นจุดสังเกต นอกจากนี้ มดยังมีระบบสำรองข้อมูลที่เรียกว่า "ระบบเชื่อมเส้นทาง" เพื่อใช้วัดระยะทางและยังเป็นเข็มทิศในตัว ระบบดังกล่าวจะคอยประเมินตำแหน่งของมดเพื่อช่วยให้มันสามารถเดินทางกลับบ้านได้ถูกต้อง ไม่ว่าเส้นทางจะคดเคี้ยวแค่ไหน

นักวิทยาศาสตร์ กล่าวว่า ความรู้ที่ได้จากการทดลองนี้ถูกนำไปใช้กับหุ่นยนต์อัตโนมัติ โดยติดตั้งระบบ "ตั้งค่าใหม่" ให้กับระบบเชื่อมเส้นทางเวลาหุ่นยนต์เดินทางถึงตำแหน่งที่ใช้เป็นจุดสังเกต ซึ่งจะช่วยให้การเปลี่ยนทิศทางเดินของหุ่นยนต์มีความแม่นยำมากขึ้น

ในการทดลอง นักวิทยาศาสตร์ได้ลองจับมดย้ายจากแหล่งอาหารกลับไปยังรัง บางทีก็ย้ายไปอยู่ตำแหน่งอื่น พวกเขาสังเกตเห็นว่า มดที่ถูกย้ายจากแหล่งอาหารกลับมาที่รังจะเดินกลับไปยังตำแหน่งที่มันเจออาหารโดยตรง แต่พวกที่ถูกย้ายไปจุดอื่น จะเดินทางกลับมาที่รังก่อนแล้วถึงเดินทางไปยังจุดที่มีอาหาร การที่มดต้องเดินกลับไปกลับมาที่รังก่อนหลายรอบก็เพราะต้องการล้างระบบใหม่เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาด